Recensie “Naar de bomen” van Ella-Maria Nutti. ⭐⭐⭐,5
📍Opgelet, gedachten aan de dood spelen een belangrijke rol.
❄️De cover nodigt uit om het verhaal te lezen. Het boek bestaat uit korte, niet-genummerde hoofdstukken, wat even wennen is. Door de crash met de sneeuwscooter raakt haar vader gewond en proberen ze samen door de sneeuw te wandelen. Tijdens deze tocht wordt er regelmatig aan de dood gedacht. Tegelijk blikt de hoofdpersoon terug op haar jeugd met haar ouders, de avonturen met haar broers en haar relatie met haar ex-vriend Adam.
❄️Daarnaast wordt er aandacht besteed aan haar lichamelijke pijnklachten maar het blijft lange tijd onduidelijk om welke klachten het precies gaat. Dit vond ik storend. Pas halverwege het verhaal worden er enkele details gegeven, al blijft ook dat vaag. Wel wordt regelmatig vermeld dat ze pijnstillers inneemt.
❄️Ik begrijp dat de auteur hiermee wil aantonen dat in zulke extreme omstandigheden niet alleen positieve gedachten naar boven komen. De personages bevinden zich in een koude, onveilige omgeving en hopen een hut te vinden om in veiligheid te komen. Toch kon het verhaal mij minder meeslepen. Ik heb het boek uitgelezen in de hoop antwoorden te krijgen op wat de personages nooit eerder hardop hebben uitgesproken maar ook dit bleef voor mij onduidelijk.
❄️Het verhaal had een moment van toenadering moeten zijn tussen vader en dochter. Aan het einde wordt wel duidelijker waar het boek over gaat maar dit mocht voor mij veel eerder gebeuren. Ook had ik meer verwacht van hun overnachting in de hut. Het verhaal bleef vooral in het verleden hangen, terwijl het heden te weinig werd uitgewerkt.
❄️Als tussendoortje is het boek aangenaam om te lezen, maar het magische of meeslepende aspect heb ik gemist.
Bedankt voor het recensie exemplaar @vbkbelgie@amboanthos