Recensie “Wachten” van Dirk De Wachter ⭐⭐⭐,5
Dit boek nodigt ons uit om stil te staan bij het begrip “wachten”. In een wereld waarin we voortdurend gehaast en opgejaagd zijn, vormt het een moment van vertraging en reflectie. Elk hoofdstuk belicht “wachten” vanuit een ander perspectief.
🫷
De Wachter vertrekt daarbij vanuit zijn eigen ervaringen en verwachtingen, maar ook zijn rol als psychiater en psychotherapeut komt duidelijk naar voren.
Als maatschappelijk assistente herken ik deze inzichten sterk; ook in mijn werk ervaar ik hoe wachten een betekenisvolle en vaak onvermijdelijke plaats inneemt.
“Het was het wachten waard, André (een situatie waar De Wachter in zijn boek over spreekt) was het wachten waard. Maar soms moet je niet wachten. Ik noem dat het kafkaiaans wachten: soms moet ik de wachter zijn die bewaakt. Dat is een rol waar ik me wat minder goed bij voel, maar het moet. Als psychiater met ik erover waken dat mensen binnen de grenzen blijven van hun veerkracht”.
🫷
Ik had in dit boek graag meer concrete handvatten gezien om om te gaan met onze snelle maatschappij, waarin alles zo efficiënt en onmiddellijk mogelijk moet gebeuren. De drang om problemen snel op te lossen of taken meteen af te werken overheerst, waardoor er weinig ruimte blijft om echt stil te staan.
🫷
Het boek laat wel zien dat “wachten” waardevol kan zijn, maar gaat voor mij te weinig in op hoe je die houding in het dagelijks leven kan toepassen. Nochtans schuilt er net iets moois in het wachten: aandacht hebben voor de kracht van de mens tegenover je, of stilstaan bij je eigen draagkracht wanneer het moeilijk gaat. Veerkracht heeft tijd nodig om te groeien, en dat besef had nog sterker uitgewerkt mogen worden.
🫷
Voor mij verdient het boek daarom 3,5 sterren.