Recensie “Gevangene 17683” van @schrijvermetlongcovid ⭐⭐⭐⭐⭐
🪖Het einde van het boek bracht tranen in mijn ogen — iets wat ik toch heden nog niet heb meegemaakt bij het lezen van boeken. Het verhaal neemt je volledig mee in het leven van Karel, een Belgische korporaal van 25 jaar tijdens de Tweede Wereldoorlog. Voor lezers die graag waargebeurde verhalen en oorlogsverhalen lezen, kan ik dit boek zeker aanraden.
🪖Toen wij de auteur, de kleinzoon van Karel, ontmoetten tijdens een boekenbeurs, vertelde Karl vol respect en bewondering over zijn grootvader. Omdat ik zelf ook enorm gehecht was aan mijn grootvader, die als een vader voor mij was, luisterde ik met veel aandacht naar zijn verhalen. Ik voelde meteen de drang om dit boek niet te lang opzij te laten liggen.
🪖De verhalen over de oorlog werden vooral door mijn grootmoeder verteld, en ik herken veel in de beschrijvingen van hongersnood, de angst om geliefden te verliezen of nooit meer terug te zien, en de voortdurende strijd om te overleven maar ook te schuilen voor de vijand.
🪖De Rycke weet je met de juiste woorden te raken en het verhaal van zijn grootvader, Karel De Rycke, op een prachtige manier te verwoorden. De hoofdstukken wisselen elkaar af tussen zijn leven als soldaat en krijgsgevangene enerzijds, en de momenten met zijn kleinzoon tijdens bezoeken aan het rusthuis en het RAF Museum in Londen anderzijds. Dit zorgt voor een aangename afwisseling in het boek.
🪖Tijdens de heldere momenten met zijn dementerende grootvader vertelt Karel over zijn ervaringen tijdens de oorlog, waarbij herinneringen aan verdriet, liefde, angst, vriendschap, hoop, maar ook humor opnieuw tot leven komen samen met zijn kleinzoon. Deze pakkende en indrukwekkende momenten deelt hij met ons door het verhaal.
🪖Het boek is grotendeels gebaseerd op het levensverhaal van zijn grootvader. Sommige personages zijn fictief, maar dat valt niet op en stoort op geen enkel moment.
🪖Dit boek is een waar eerbetoon aan zijn grootvader, en vooral de laatste bladzijden ben ik dankbaar dat ik mocht lezen. Het verhaal heeft me diep geraakt en krijgt zonder twijfel een mooie plaats in ons huis.
Bedankt, Karl, om dit emotionele verhaal met ons te delen.
